Dag 53: Etroubles – Aosta
Om 8u. vanmorgen kom ik net uit douche als de vrouw van de trattoria die ook deze “ostello” beheert, komt aanklopen. Ze moet zich om 9u. in Aosta laten vaccineren en vraagt of ik meteen wil komen ontbijten.
Zo bol ik een uurtje later op mijn gemak verder naar beneden richting vallei van Aosta.
Net als vorig jaar doe ik me te goed aan de kersen die langs de weg hangen.
Lekkere kersen, maar veel kleiner dan de Franse
Een bezwete man op een racefiets komt de berg opgereden terwijl ik de laatste kersenpit in het gras spuw. Hij is licht in paniek. Of ik weet hoe de dorpjes hogerop heten. Hij is ergens aan de kerk zijn rugzak vergeten met al zijn geld en documenten in. Ik noem de drie dorpen die ik sinds de St. Bernard top ben gepasseerd.
“Ja, St. Oyen! Zo heette het dorp,” zegt de man met een sprankel hoop in zijn stem. Hij springt terug op het zadel en spurt verder naar boven.
“Succes!” roep ik hem nog na.
Benieuwd of dat nog goed afloopt…
De middeleeuwse toren van Gignod. Hier hieven de lokale machthebbers tol op alle handel van of naar Zwitserland
De vallei van Aosta aan de noordkant
Aan de zuidkant van de vallei de stad Aosta
Pas wanneer ik in het centrum van Aosta toekom, heb ik het gevoel echt in Italië te zijn: de luide muziek uit autoraampjes, de geur van mortadella en prosciutto uit de winkeltjes, de volle terrassen van de gelaterie… Ik besef ook dat het door de corona-toestand ondertussen meer dan twee jaar geleden is dat ik nog in Italië was (Sicilië, januari 2019). En dat terwijl ik sinds 1983 toch minstens één of twee keer per jaar naar Italië reisde…
Het stadhuis van Aosta
Voor het eerst op mijn Francigena-tour logeer ik in een klooster bij de nonnetjes. Een zuster van Aziatische origine ontvangt me vriendelijk. Haar Italiaanse collega van een jaar of negentig zit in de receptiehal roddelbladen te lezen. Ze begint tegen mij over de verschrikkelijke hitte buiten, terwijl dat eigenlijk wel meevalt met 26°. Tja, de leeftijd zeker…
Mijn huisje binnen de kloostermuren
Spuitende non in de kloostertuin met op de achtergrond een stuk van het forum
’s Namiddags maak ik een wandeling door het oudste gedeelte van Aosta. In oorsprong was het een Romeinse stad (Augustus Praetoria genaamd) gesticht in 25 voor Christus. De voornaamste bezienswaardigheden dateren dan ook uit die tijd: een amfitheater, een triomfboog, een Romeinse brug (waar nu geen rivier meer onderdoor loopt, die werd verplaatst door een overstroming in de 11e eeuw), het forum en de imposante toegangspoort.
De brug
De poort
In een bar reserveer ik een plaats op een terras om vanavond de match België – Italië te kijken. Het valt me wel op dat er in deze stad nauwelijks Italiaanse vlaggen buiten hangen. Alleen hier en daar aan een bar is men trots op de “Azzurri”…
Na mijn dagelijkse siësta en “polpette al pomodoro”(gehaktballen in tomatensaus) in een trattoria, is het tijd voor de match. In de bar verbroeder ik met drie andere Belgen: een zekere Greg uit Borgerhout, leraar aan KDG, en een koppeltje uit Brussel.
Hier zien we het nog zitten voor de Belgen
De jonge Italianen nemen hun volkslied wel heel serieus
Drie halve liter pinten later zit het EK er op voor de Belgen. De bar staat op zijn kop en door de straten rijden toeterende supporters, maar al vlug worden de straten van Aosta weer rustig.
Nummer van de dag:
Om het proeven van de Italiaanse sfeer compleet te maken, het leuke nummer “In Italia” van Gianna Nannini en Fabri Fibra
Bologna en Padova doe ik waarschijnlijk op de terugweg in augustus. Ben je daar dan nog? In Poggibonsi passeer ik waarschijnlijk rond 12 juli.
Est ce que ce pauvre homme a retrouvé son sac à l'église ? 😔